فلزیاب لوپی و وی ال اف ها vlf در فلزیابی و طلایابی

تحلیل مکانیزم دستگاه های 1:
دستگاههای 1 به عنوان کار نقطه زنی استفاده میشه ولی خیلی از اوقات می بینیم اپراتورها باهاش مثل ردیاب کار می کنند یعنی فرض مساحت زیادی باهاش کار می کنند که کار اشتباهی هست
چون طبیعت پر از فلزات آشغالی هست که باعث دردسر میشه
این فلزیابها برای مکانی خوب هست که اول با استفاده از ردیاب حدود کار رو مشخص کنیم و بعد یک نقطه یک در یک یا نهایتا دو متر در دو متر را باهاش بررسی کنیم

به زبان ساده یک فلزیاب چگونه عمل می کند؟

۱. یک جریان از طریق لوپ فرستاده میشه که یک میدان مغناطیسی ایجاد می کنه

۲. وقتی یک هدف فلزی یا رسانا وارد میدان مغناطیسی شود ، یک جریان الکتریکی در آن هدف رسانا ایجاد می گردد.

۳. این جریان های الکتریکی یک میدان الکترومغناطیس در اطراف هدف رسانا ایجاد می کند. و یک لوپ ثانویه این تغییرات میدان مغناطیسی را حس می کند.

حال دو نوع فلزیاب معروف لوپی داریم که یکی وی ال اف (VLF) و دیگری پالس ایندکشن (PI) هست.
تفاوت روش این دو رو در تصویر زیر به شکل بسیار ساده نمایش میده

در وی ال اف از دو سیم پیچ مجزا برای ارسال و دریافت استفاده میشه ولی در پالس ایندکشن از یک کویل بطور همزمان ارسال و دریافت انجام میشه

معمولا در زمینهای با مواد معدنی رساناتر که مزاحمت بیشتری ایجاد می کنند از پالس ایندکشن استفاده میشه که کمتر اذیت میکنه

محدودیت های فلزیابهای لوپی:

۱. محدودیت عمق دارد.

۲. زمینهای با مواد معدنی که رسانایی طبیعی دارند مانع عملکرد صحیح آنها می شود.

۳. آشغالهای فلزات که در طبیعت در عمق های کم خاک حضور دارند باعث کور شدن هدف های زیرین خود می شوند.

۴. برای کاوش وسیع مناسب نیستند یعنی باید محدوده کار مشخص باشد.

۵. در زمینهای بوته زار و درختچه ای و زمینهای پر از سنگهای درشت نمی توان لوپ آن را بطور صحیح حرکت داد.